طلائیه؛تکرار عصر عاشورا

طلائیه، محل شهادت سردار خيبر شهيد همت، برادران باكری مقصد بعدی زائران دشت لاله ها بود. طلائیه منطقه ای است که از ابتدای جنگ به تصرف دشمن درآمد و تا پایان جنگ در اشغال دشمن باقی ماند.

عملیات خبیر و بدر دو عملیاتی بود که در این منطقه انجام شد اما مواضع دشمن در طلائیه فرو نریخت. عملیات خیبر که در تاریخ 12/3 تا 1362/12/22 انجام شد تجربه عملیات آبی - خاکی مهمترین نتیجه آن بود.

در عمليات خيبر زرمندگان اسلام خاك طلائيه را با خون سرخ خويش معطر كردند و عاشورايي جنگيدند. شهيد ميثمي درباره آن شب مي‌گفت: كساني كه آن شب در طلائيه بودند اگر در كربلا هم بودند مي‌ماندند.

آن شب بوي دود و خون و آتش با فرياد الله‌اكبر نيروهاي اسلام و عجز و ناله عراقي‌ها در هم آميخته بود. دشت طلائيه مانند آتش گداخته فوران مي‌زد. هيچ كس باور نمي‌كرد كسي بتواند در اين حجم آتش زنده بماند. عده‌اي از بچه‌ها در جزاير مجنون منتظر پيوستن نيروهاي كمكي بودند؛ سه راهي شهادت مي‌شود آسماني‌ترين نقطه زمين و عروج از خاك تا عرش خدا.

در يك نبرد مردانه خط دشمن شكسته مي‌شود و دشمن ناجوانمردانه و با شقاوت تمام سلاح شيميايي به كار مي‌گيرد و صحنه عصر عاشورا در طلائيه تكرار مي‌شود. آنگاه كه بچه‌ها زير باران آتش از شكستن خط نااميد شده بودند و دشمن با هر سلاحي مقاومت مي‌كرد، پشت بي‌سيم صدايي فرياد زد: از آقا اباالفضل (ع) مدد بگيريد. يكباره فرياد «يا اباالفضل» در خط پيچيد و دشمن به زانو درآمد و علمدار اين عمليات (شهيد خرازي) در طلائيه دستش از تنش جدا شد.

راوی طلائیه سرگرد خلبان حسین فتحی از پایگاه هوانیروز کرمان در مورد رشادت های هوانیروز در عملیات خبیر می گوید: در این عملیات به هوانیروز ماموریت دادند با یگان هلی کوپتری سربازان را هلی برد کنید بعنی  نفرات را از یک نقطه به نقطه دیگر از طریق هوا ببرند و این کار هم باید در شب صورت می گرفت.

هلی برد هزار و 200 ساعته هوانیروز در یک شب

وی با بیان اینکه در آن زمان انکانات شب پرواز نداشتیم گفت:  به تبعیت از امام حسین (ع) و ولی فقیه زمان خلبان ها با 80 فروند هلی کوپتر به این منطقه رفتند و 1261 ساعت در شب پرواز انجام دادند و 19 هزار و 400 سرباز را هلی برد کردند و 2641 نفر از مجروحین را پشت خط پباده برده و 1700 تن بار حمل کردند.

وی اداکه داد: چون ما بدلیل تحریم دوربین دید شب نداشتیم، بچه ها با توکلی که به خدا داشتند در مسیر رفت چراع قرمز و در مسیر برگشت چراغ سبز گذاشتند و با اخلاص وظیفه خود را انجام دادند و 90 درصد موفق بودند .

راوی منطقه طلائیه در واکنش به برخی از انتقادات به هوانیروز که گفته شده بود در این عملیات کم کاری کردند، گفت: بچه های هوانیروز بدون هیچ امکانات و استانداردهای لازم از هیچ خدمتی کوتاهی نکردند.

سرگرد فتحی با اشاره به  حمله نیروی هوایی به پایگاه الولید عراق، ادامه داد:  آن پایگاه 50 بمب افکن روسی داشت که در غربی ترین نقطه عراق قرار داشت و بچه های هوانیروز  از خاک سوریه به آنجا می روند و آن نقطه را بمب گذاری می کنند و دو هواپیمای 707 می روند و در هواسوخت رسانی می کنند.

وی با اشاره به دیگر خدمات و رشادت های هوانیروز در جنگ تحمیلی گفت: در اول جنگ وقتی که صدام  170 فروند هواپیما به سمت ما فرستاد، ما سریع جواب دادیم و روز دوم با عملیات "کمان99" با 140 فروند هواپیما رفتیم تمام نقاط حساس عراق را زدیم که صدا اعلام آتش بست کرد که امام(ره) فرمود چه آتش بستی؟! وقتی که خیلی از نیروهای عراقی در داخل خاک ما هستند.

عملیات "کمان 99" که در تاریخ 1 مهرماه 1359 انجام شد، بزرگ‌ترین عملیات تاریخ نیروی هوایی ایران بود که باعث برتری هوایی ارتش ایران در ماه‌های آغازین جنگ شد.

مردم را از آمربکا نترسانند؛ در جنگ با توکل برخدا غیر ممکن ها ممکن شد

وی با بیان اینکه توکل به خدا تنها عمال پیروزی سربازان اسلام بود گفت: وقتی اسم خدا به میان می آید می توانیم در برابر 44 کشور بجنگیم. اما متاسفانه یکی از مسئولین ما در سخنرانی خود در دانشگاه می گوید که" امریکا قوی است حواستان باشد". آمریکایی که امام (ره) فرمود "هیچ غلطی نمی تواند بکند." بنابراین این مردم را از آمریکا نترسانید چرا که در جنگ با توکل به خدا غیر ممکن ها، ممکن و جنگ جهانی سوم علیه ایران با پیروز سپاه اسلام و جوانان این مرزوبوم تمام شد.

شهید زنده طلائیه/خوش آمد گویی شهید همت به مهمانان آمریکایی

وی با بیان خاطره ای از بازدید یک گروه آمریکایی از مناطق جنگی، گفت: اکیپی از آمریکا برای بازدید از مناطق جنگی به طلائیه آمده بود ند و  یک دختر 12 ساله همراهشان بود . مترجم در حالی که داشت برای آنها راویت گری می کرد عکس حاج ایراهیم همت را به آنها نشان داد و گفت که یکی از شهدا و سرداران حنگ است که در منطقه طلائیه به شهادت رسیده .زمانیکه این دختر 12 ساله آمریکایی می خواست به سمت حسنیه برود شروع به گریه کردن کرد و گفت: "شما دروغ می گویید حاج همت جلوی درب حسبنیه ابستاده و به من تعارف می کند بیاد داخل ."

آیت الله بهجت می فرمایند: اگر تمام عمرمان بدون مزد برای این کشور و نظام کار کانیم قدر و غیمت یک لحظه نفس کشیدن در نظام جمهوری اسلامی را هم نمی دانیم. بنابراین اگر در حق ولایت فقیه کوتاهی کنیم دشمنان بر ما غلبه پیدا می کنند.

خانواده 8 نفره ای که همگی شان خادم بودند

در طلائیه خادمی را دیدم که در خاک عاشورایی طلائیه در پی استعانت از حضرت زینب (س) بود و صبر را از این بانوی بزرگ اسلام طلب می کرد.

حالش را جویا شدم مادر شهید حجت الله رحیمی خادم 23 ساله کربلای ایران بود. وی گفت: چهار دختر دارد و دو پسر که تمام خانواده ام خادم سرزمین نور هستند و هریک در یک منطقه ای خادمی می کنند. کوچکترین دخرتش زهرای 8 ساله بود که خادم کوچولو به او می گفتند.

مادر شهید گفت: آقا حجت عاشق شهادت بود و از یک ماه قبل از شهادتش دائما از رفتن سخت می گفت. پسرش از سال 85 خادم بود و عاقبت در اسفند 91 روحش به شهیدانی پیسوت که سالها خادمی زائرانشان را کرده بود.

زوج های جوان در دشت لاله ها

زوج های جوانی زیادی در میان زائران دیده می شد. یکی از این زوج ها حاضر به مصاحبه شدند. 7 ما بیشتر از ازدواجشان نگذشته بود. مرد جوان می گفت: هر وقت با در بسته مواجه می شم به سرزمین حاجت می آیم و به شهدا متوسل می شوم. وی با بیان اینکه با هسرش در این سرزمین آشنا شده ادامه داد: سال گذشته آثار همسرم در جشنواره راهیان نور برگزیده شد و به این منطقه آمده بود. من هم اینجا کار فرهنگی می کردم. البته فکر نکنید من رفتم بهش شماره دادم و از این کارها ...{خنده} آشنایی ما بیشتر شبیه به معجزه بود و من هسرم را یک "حاجته" می دانم که از این سرزمین الهی بدست آوردم.

این زوج جوان که به صورت انفرادی و با ماشین شخصی به سرزمین نور آمده بودند تاکید کردند: ما تا عید اینجا می مانیم تا در زمان سال تحویل در جوار شهدا باشیم.

پابرهنه در بهشت

زائران دشت لاله ها به احترام خون های ریخته شده در این خاک کفش ها خود را در می آوردند تا پاهابشان به خون شهدا متبرک شود.

هویزه و خیانت بنی صدر

 هویزه مقصد بعدی کاروان رسانه بود. منطقه ای که با نام شهيد علم‌الهدي عجين است؛ با خاطرات نبرد نابرابر عده‌اي محدود در مقابل لشگر تانك‌ها و به خون غلتيدن‌هاي جوانان مومن و خیانت بنی صدر.

مهر ماه بود که دستور رسيد مردم بايد هويزه را ترك كنند. خيلي سنگين بود، اما چاره نداشتند؛ چرا كه خطر در كمين بود. آنان با دل‌شكسته و غمگين خانه‌هاي خويش را رها كردند، جز جوانان و نوجوانان و عده‌اي پيرمرد و پيرزن.مهاجرين رفتند تا خبر مقاومت مردانه مردم هويزه را به ديگران بدهند و بازماندگان ماندند تا حماسه بيافرينند.

هويزه خلوت شده بود و مي‌رفت تا حماسه‌اي بيافريند. راوی می گوید: از شهرهاي اطراف نيروهاي كمكي مي‌رسد. كم‌كم سپاه هويزه سازمان‌دهي و منظم مي‌شود. عمليات‌هاي شناسايي انجام مي‌گيرد. در همان روزهاي اول، ۲۵ آبان، حصر سوسنگرد شكسته شد. دو روز بعد،‌ ۲۷ آبان، سيد حسين علم‌الهدي با عده‌اي از دوستان اهوازي خود كه از دانشجويان پيرو خط امام بودند وارد هويزه شدند.

وی افزود: مرحله اول عمليات در روز 15 دي براي آزادسازي جفير و پادگان حميد شروع شد،‌ اما ناقص ماند. مرحله دوم،‌ فرداي آن روز ساعت هشت صبح آغاز شد. نيروها به طرف پادگان حميد و جفير حركت كردند،‌آتش دشمن شديد بود. بنی صدر دستور عقب نشینی نیروهای رزهی ارتش را صادر کرد اما بچه ها نمی دانستند. در نهایت عراقی ها آنان را دور زدند و علم‌الهدي و يارانش در محاصره كامل تانك‌هاي دشمن قرار گرفتند و به شهادت رسيدند و بدن مطهرشان در زير تانك‌ها له شد تا جاودانه گردد. بنی صدر آن روزها فرمانده کل قوا بود و اعتقادی به حضور نیروهای سپاه و مردمی نداشت بنابراین از این بچه ها حمایت نشد.

هویزه تنها منطقه جنگی است که پیکر  شهیدانش را در خاک خود نگه داشته است؛ چراکه پیکرهای مطهر این شهیدان زیر تانک های دشمن له شد بطوریکه هیچک از جنازه ها شناسایی نشد و تنها بر اساس اسامی که از رزمندگان این منطقه وجود داشت یادبودی برای آنان بنا کردند.

معراج شهدا

امسال در روز 20 اسفند پیکر 90 شهید تازه تفحص شده وارد کشور شد که در پادگان شهید محمودوند اهواز نگهداری می شوند تا زائران بهاری امسال راهیان نور با آنان تجدید بعیت کنند و سپس در 15 فرودین پیکر های مطهر برای شناسایی به تهران فرستاده می شود و در روز شهادت حضرت زهرا(س) تشییع خواهند شد.

این شهدا از مناطق برون مرزی از فاو، جزیره مجنون، دهلران و مهران در خاک عراق تفحص شده اند که اکثر آنان شهدای عملیات والفجر هستند.

"شهدای هشت سال دفاع مقدس، با ایمان بالا و بصیرتی وصف ناشدنی می‌دانستند، آینده این انقلاب چگونه در معرض خطر دشمنان داخلی و خارجی قرار می‌گیرد و خیل عظیمی از آنان از خدا می‌خواستند پیکرهای مطهرشان مفقود بماند تا با مرور زمان توسط عده‌ای دیگر که عاشق و دلسوخته انقلاب هستند استخوان‌های آنان پس از سال‌ها از زیر خاک‌ها بیرون کشیده شده و به عنوان سندی بر مظلومیت اسلام و حقانیت انقلاب اسلامی به جهانیان معرفی شوند و بدینوسیله جریان انقلاب اسلامی را زنده نگه دارند و به ما راه و رسم ایثار و فداکاری برای اسلام و دین خدا را بیاموزند تا بدانیم امروز باید چگونه با گذشت کامل از نام و یاد خود، همه چیزمان را فدای اسلام و انقلاب اسلامی کنیم."

راهيان نور زنجان ياد شهيد متوسليان را گرامي داشت

يادواره شهيد حاج احمد متوسليان

انتشار كتاب خاطرات شهيد حاج احمد متوسليان

نرم افزار چند رسانه اي شهيد سر لشگر حاج احمد متوسليان توليد شد 

****************************************************

جمله های بالا تیتر هایی است که در خبرگزاری های مختلف به چشم می خورد که در آنها از سردار جاوید الاثر حاج احمد متوسلیان با عنوان شهید یاد شده است.در کنار این تیترها بعضی معابر و پل ها با عنوان شهيد حاج احمد متوسليان نام گذاری شده است. و نهادهای  رسمی همانندصدا وسیما و  بنیاد شهید هم بارها از ایشان با عنوان شهید نام برده اند.

اما سوال اینجاست که چرا شهید؟و مگر حاج احمد شهید شده که از او این چنین یاد می کنند؟

همانطور که می دانیم  آخرین برگ از زندگی حاج احمد که از سوی افراد مطلع نقل می شود به قضیه اسارت ایشان مربوط است.

اسارتی که در روز چهاردهم تير 1361 محقق شد و بنابر اطلاعات موجود  اتومبيل حامل او همراهانش در ساعت 12:30 ظهر در يك پست ايست بازرسي متعلق به شبه‌نظاميان ماروني حزب كتائب، متوقف و سرنشينان خودروي مذكور به رغم مصونيت ديپلماتيك، توسط فالانژهاي تحت امر رژيم تل‌آويو به گروگان گرفته مي‌شوند.

و بعد از این جریان ، سرنوشت ایشان وسه دلیر مرد همراهش مجهول مانده است.

البته بعداز این جریان بعضی از مسئولین ایرانی  احتمالاتی از شهادت هر چهار نفر و بعضی احتمال شهادت یکی از چهار نفر را دادند و سمیر جعجع  ریس فالانژها مدعی شد که هر چهار نفر کشته شده اند و جمعی دفن شدند.

در کنار این احتمالات عده ای هم مدعی شدند که این چهار نفر را در زندانهای اسرائیل مشاهده کردند الیته این مشاهدات هم دو صورت داشت. عده ای مدعی بودند که چهر ه ها را دیده اند و عده ای مدعی شدند که چهار ایرانی در یک سلول ویژه نگهداری می شدند  و هیچ کس حق ملاقات آنها را نداشت.

 البته ادعای کشته شدن این چهار نفر را سید رائد موسوی فرزند سید محسن موسوی و فعال ترین شخصی که پیگیر سرنوشت دیپلمات هاست، به شدت رد کرد و عنوان کرد هر کس که بدون دلایل مستند و پیدا شدن جنازه ها بخواهد بحث شهادت چهار دیپلمات را بپذیرد، به آن چهار نفر و آرمانهای انقلاب خیانت کرده است. وی هم جنین ادعای سمیر جعجع را داستانی دانست که جعجع آن را برای رسیدن به قدرت سیاسی طراحی کرده که درنتیجه خودش را در این جریان بی گناه نشان دهد.

همچنین سید رائد موسوی اشاره نکردن جعجع به قاتلان ومحل دفن جنازه ها را دلیل دیگری بر بی پایه بودن سخنان جعجع دانست.

پس با بررسی وقابع پس از اسارت به این نتیجه می رسیم که هیچ مستندی در رابطه شهادت این چهار نفر وجود ندارد و آنچه هست احتمالات است و بس.

و عقل هم حکم می کند مادامی که دلیلی بر شهادت این عزیزان نداریم بر زنده بودن این چهار عزیز تاکید کنیم.

البته شاید عده ای از آن جهت ایشان را شهید می خوانند که حاج احمد آرزویش شهادت بود و به دوستان خود نیز گفته بود  که به دست اسرائیلی ها کشته می شود و بعضی دیگر به واسطه  عظمت حاج احمد از او با این نام باد می کنند.

نگارنده هم معتقد است که حاج احمد هم در زمره مردان خدایی یود که هنرش شهادت در راه اوبود ولی ما باید با عنوانی که دلالت بر زنده بودن ایشان و راهشان کند مسیر پیگیری سرنوشت ایشان و سه دلیر مرد همراهش و مطالبه آزادي آنها از زندانهاي رژيم صهيونيستي را با قدرت ادامه دهیم.

و در پایان این مطلب، متنی راکه خطاب به حاج احمد نوشته شده(که مدتی پیش مطالعه کردم) رابه حضورتان تقدیم می کنم

سردار

نمی دانم چه خطابت کنم

بگویم شهید؛ اسیر، مفقود؛ نمی دانم

می خواهم تو را جاوید الاثر بخوانم